آداب و رسوم و سنتها بازگشت به صفحه نخست

... انجام می دهند ، همانگونه که یادآور شدیم از شرایط و ویژگیهای این مراسم آن است که زننده چوب به هیچ وجه نباید صحبت کند به همین دلیل به آن لال چو می گویند .

مردم شهمیرزاد معتقدند به این ترتیب رنج و بیماری از بدن به در رفته و فرد سلامت خود را باز می یابد .

...

چهارشنبه سوری :

مراسم جالب دیگری در شهمیرزاد که روز چهارشنبه آخر سال ( آخرین چهارشنبه سال ) و قبل از فرا رسیدن عید نوروز برگزار می شود ، چهارشنبه سوری است . این مراسم از بسیاری جهات شبیه مراسمی است که اکنون نیز در سایر نقاط کشور برگزار می شود و با جمع آوری هیزم یا گون و آتش زدن آنها در غروب آخرین چهارشنبه همه از روی آن می پرند و می گویند : " زردی من از تو ، سرخی تو از من " . زنان خانواده از قبل آجیل و تنقلات مختلف را که آماده کرده اند حاضر می کنند و در هر کوی و برزن همسایه ها با همکاری یکدیگر جشن کوچکی برپا می کنند و به این ترتیب همه آماده می شوند تا به استقبال عید نوروز رفته و سال نو و آغاز بهار را جشن بگیرند .

بخشی دیگر از مراسم چهارشنبه سوری تا حدی با نقاط دیگر فرق دارد ، مادران خانواده با آماده کردن ته چین ( ته چین غذای مورد علاقه شهمیرزادی ها بوده و زنان و دختران شهمیرزادی تبحر فراوانی در پختن آن دارند .) مراسم چهارشنبه سوری را رونق بیشتر می دهند و در صبح روز چهارشنبه مادران در حیاط خانه مقداری باروت قرار داده آن را آتش می زنند و همه افراد خانواده از روی آن می پرند و صبح زود در حالی که هوا کاملا روشن نشده ، زنان با ظرفهای آب به اسّیوچل می روند .

...

اسّیوچل :

اسیو به معنای آسیاب و چل به چوبی گفته می شود که میان دو سنگ آسیاب قرار دارد و باعث به حرکت درآمدن سنگ ها می شود ، اسیوچل مراسم جالب آخرین چهارشنبه سال ، به این صورت است . زنان با ظرفهای پر از آب به طرف آسیابها می روند و آبی را که از آسیاب عبور می کند به اندازه کافی برمی دارند زیرا معتقدند که این آب شفابخش می باشد و موقع انتقال آب به منزل سعی می کنند آب تهیه شده را به طریقی زیر چادرهای خود پنهان کنند تا ماه نیز آن را نبیند ! چون معتقدند اگر ماه آب را ببیند ، آب خاصیت شفابخشی خود را از دست می دهد . مقداری از این آب را زن خانواده به در و دیوار خانه ریخته می گوید : ( اوّل باهار ، شو ورمز ، امار ، موارک ) اول بهار ، شب ورمز ، مارا مبارک و بقیه آب را نیز داخل سماور می ریزد و به این ترتیب همه افراد خانواده موقع صرف صبحانه و چای ، این آب شفابخش را می خورند !

در گذشته سعی می شد آب مورد بحث را از آسیابی که در ابتدای کوچه دروازه ( شهید طاهرزاده فعلی ) اسیوسر واقع بود تهیه کنند ، این آسیاب به آسیاب آقا سید هادی معروف است و آبی که به این آسیاب می رسید از هفت آسیاب بالاتر نیز عبور می کرد . مردم شهمیرزاد معتقدند آبی که از هفت آسیاب عبور کند شفابخش و متبرک است . این محله ( اطراف آسیاب آقا سید هادی ) نیز به اسّیوسر شهرت دارد و این شهرت تاکنون باقی مانده است .

...

حسن کولشک :

یکی دیگر از سنتها که جهت توقف باران در شهمیرزاد رایج است به حسن کولشک معروف است . به این ترتیب که شخصی را انتخاب کرده ، به او لباس چوپانها ( چوقا ، و کولک ) پوشانده و آبکشی را بر سرش گذاشته و چوبی به دست او می دادند و از این فرد می خواستند در زیر باران حرکت کند ، سپس عده ای در اطراف او حرکت می کردند و می گفتند : " حسن کولشک کجه شونی ؟ " در واو جواب می گفت : " شوم ، شوم از دست وارش " دوباره می گفتند : " نشا ، نشا وارش اسنه ! " ( حسن کولشک کجا می روی ؟ می روم ، می روم از دست باران . نرو ، نرو باران می ایستد ! )

صفحه 2 رفتن به صفحه پسینصفحه بعد      بازگشت به صفحه 1      صفحه قبلرفتن به صفحه پیشین بازگشت به خانه

طراحی تارنما : میثم فهیمی  ׀  مجری پروژه : سپیداران

کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت بر اساس قانون کپی رایت متعلق است به شهمیرزاد دات اینفو

copyright 2010   www.shahmirzad.info